Dag 99: diepgewortelde overtuigingen

Gepubliceerd op 25 oktober 2026 om 21:26

Vandaag ben ik weer bij Anne geweest. We zijn verdergegaan waar we vorige week gebleven waren. En wat kom je dan toch een hoop tegen als je een beetje onder de oppervlakte gaat kijken. Soms denk ik dat ik mijn leven best ingewikkeld maak. Maar als ik eerlijk ben, is mijn leven op dit moment ook gewoon ingewikkeld en best zwaar.

Er speelt veel en ik merk dat ik mezelf daarbij nogal wat opleg. Alsof er allerlei regels zijn waar ik me aan moet houden om het goed te doen. Om sterk te blijven, de controle te houden en vooral niet door de mand te vallen. Tijdens mijn gesprek met Anne kwamen er een paar van die overtuigingen naar boven: Ik moet leren om slim te worden, ik moet sterk blijven, want anders verlies ik de controle, ik moet sporten om mooi te blijven en zo zijn er nog wel een paar.

Als ik ze zo achter elkaar opschrijf, klinkt het eigenlijk best gek. Alsof ik mezelf voortdurend moet verbeteren; slimmer, sterker, mooier. Alsof ik nooit gewoon goed genoeg ben zoals ik op dat moment ben, geen wonder dat ik moe ben, dit leg ik mezelf al jaren op. Sommige overtuigingen zitten behoorlijk diepgeworteld. Ze zijn er niet gisteren ineens gekomen en hoewel ik met mijn verstand best kan bedenken dat ik niet aan al die eisen hoef te voldoen, voelt dat blijkbaar niet altijd zo. Want waarom moet ik eigenlijk slim worden? Wanneer ben ik dan slim genoeg? Waarom moet ik sterk blijven? Wat denk ik dat er gebeurt als ik dat even niet ben? En waarom voelt sporten soms niet alleen als iets wat goed is voor mijn lijf, maar ook als iets wat ik moet doen om mooi te blijven? Ik vind het best confronterend om daarover na te denken. Er zitten dus allerlei ideeën in mijn hoofd over hoe ik zou moeten zijn. Alsof ik voortdurend iets moet bewijzen aan mezelf.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over alles wat er in mijn leven speelt. Er zijn dingen die mijn leven op dit moment moeilijk maken, maar ook dingen die eigenlijk al veel langer meespelen. Mijn relatie met mijn ex, het contact met mijn kinderen en de rol die mannen in mijn leven spelen. Niet omdat zij het per definitie moeilijk maken, zo simpel is het niet. Het gaat juist om de combinatie met mezelf. Met mijn overtuigingen, mijn verwachtingen en de manier waarop ik met situaties en gevoelens omga. Hoe verhoud ik me tot anderen? Wat verwacht ik van mezelf? Wat heb ik nodig? En durf ik dat ook echt te erkennen? Ook een belangrijke: Wie kent mij echt? En wie laat ik toe om mij echt te leren kennen?

Ik merk dat er op verschillende gebieden in mijn leven dingen samenkomen en als ik daar dan ook nog mijn eigen regels en verwachtingen bovenop leg, wordt het soms best veel. Misschien probeer ik op die manier grip te houden op dingen die ik niet helemaal onder controle heb. Door hard te werken, sterk te zijn, mezelf te verbeteren en vooral maar door te gaan. Maar wat kost me dat eigenlijk? Ik denk terug aan de afgelopen dagen. Aan hoe moe ik was, aan de tranen die soms zomaar kwamen en aan mijn verlangen om gewoon even tegen iemand aan te kruipen en het allemaal niet alleen te hoeven dragen.

Dag 99. Morgen zijn mijn honderd dagen nuchter. Honderd dagen waarin ik niet alleen ben gestopt met drinken, maar ook steeds meer ben gaan kijken naar wat er onder de oppervlakte zit. Het gaat natuurlijk al lang niet meer over het stoppen met drinken, ik begin voor mijn gevoel nu pas met het ontdekken wat ik al die tijd al meedraag. En met voorzichtig leren dat niet alles wat ik altijd heb geloofd, ook waar hoeft te zijn.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb