Honderd dagen. Het zijn gewoon honderd dagen. Honderd dagen zonder alcohol en ja, dat is best bijzonder. Vandaag dacht ik even terug aan het begin van deze reis. Waar ik toen stond, hoe ik me voelde en hoeveel er eigenlijk veranderd is in de afgelopen honderd dagen. Ik ben niet alleen gestopt met drinken. Ik ben ook aan een reis begonnen waarin ik mezelf steeds een beetje beter leer kennen. Een reis waarin ik probeer te ontdekken waarom ik bepaalde dingen doe, welke patronen steeds terugkomen en wat er eigenlijk allemaal in mijn hoofd en gevoel gebeurt.
Ik heb wel al geleerd om beter naar mezelf te luisteren, om signalen te herkennen en om stil te staan bij dingen waar ik vroeger misschien liever aan voorbijging. Ik ontdek overtuigingen waarvan ik niet eens wist hoe diep ze zaten. Ik leer dat ik niet altijd sterk hoef te zijn en dat ik niet alles meteen hoef op te lossen. Natuurlijk gaat dat niet vanzelf. Er zijn dagen waarop ik me goed voel en dagen waarop ik het allemaal even niet weet. Dagen waarop ik trots ben op mezelf en dagen waarop ik vooral moe ben van al dat nadenken, maar als ik terugkijk, zie ik wel dat er iets in beweging is gekomen.
Er is nog genoeg te ontdekken. Ik ben er nog lang niet en ik heb echt niet ineens alle antwoorden. Soms zoek ik nog steeds naar bevestiging, twijfel ik aan mezelf of wil ik het liefst alles tegelijk begrijpen. Vandaag wil ik vooral even stilstaan bij die honderd dagen. Bij het begin, bij alles wat er onderweg is gebeurd en bij de veranderingen die ik soms pas zie als ik even achteromkijk.
Honderd dagen zonder alcohol.
Reactie plaatsen
Reacties