Hoe voel ik mij vandaag? Eigenlijk gewoon goed. Ik voel me rustig en nog belangrijker: ik heb niet het gevoel dat ik nu ineens allerlei keuzes moet maken. De afgelopen tijd ben ik zoveel aan het nadenken geweest over mezelf, mijn patronen, mijn toekomst en wat ik eigenlijk wil. Soms kan dat ook best veel worden. Vandaag is dat er niet, maar er is wel iets waar ik over blijf nadenken. Waarom voel ik me zo ‘echt’ als ik voor de klas sta? Daar voel ik me eigenlijk gewoon mezelf. Ik weet wat ik doe, ik weet waar ik ben en ik heb het gevoel dat ik precies op mijn plek ben. Dit voelt dus op andere momenten niet altijd zo. Hoe komt dat? Is het omdat ik daar gewoon heel duidelijk mijn rol heb? Omdat ik weet wat ik kan? Omdat ik daar niet zo bezig ben met wat anderen van mij vinden? Of is het iets anders? Ik weet het eigenlijk nog niet.
Maar vandaag las ik een artikel over irreële angst. Ik kan mezelf namelijk behoorlijk gek maken. Dan kan ik me ontzettend druk maken over iets wat waarschijnlijk helemaal niet gaat gebeuren of ineens bedenken dat iemand die ik liefheb een verschrikkelijk ongeluk krijgt en vervolgens zit ik daar dan met die gedachte. Terwijl er helemaal niets aan de hand is. In dit artikel ging het over dat irreële angst een beschermingsmechanisme is tegen emotionele pijn. Het idee is dat je bij zo'n angst vaak denkt dat je bang bent voor het verhaal dat je in je hoofd hebt bedacht. Wat als er iets gebeurt? Wat als het misgaat? Wat als iemand een ongeluk krijgt? Uiteindelijk ben je dus niet zozeer bang voor het verhaal zelf, maar ben je bang voor het gevoel dat erbij komt kijken als het verhaal werkelijkheid zou worden. Verdriet, machteloosheid, angst, verlies en dat vond ik wel een interessante gedachte. Mijn hoofd is helemaal niet bezig met voorspellen wat er gaat gebeuren, het probeert me dus juist te beschermen tegen een gevoel dat ik absoluut niet wil voelen en dat gebeurt meestal automatisch. Een gedachte → een gevoel → en voor ik het weet zit ik midden in een scenario dat zich helemaal niet afspeelt.
Poehee, mijn hoofd kan er maar druk mee zijn.
Reactie plaatsen
Reacties