Vandaag was zo'n feestdag waarop het eigenlijk overal om bier lijkt te draaien. Eerlijk is eerlijk: ik heb dat zelf ook altijd gedaan. Ik vond het gezellig, een drankje erbij, lekker met elkaar, beetje kletsen… zo zag gezelligheid er voor mij gewoon uit. Maar nu ik niet drink, viel het me ineens enorm op hoeveel er eigenlijk gedronken wordt en ik merk dat ik dat nog steeds lastig vind. Dat idee van: je doet toch gewoon gezellig even een drankje? Dat vind ik misschien nog wel één van de moeilijkste dingen. Mijn zus vroeg vandaag heel terecht: “Maar is het dan ook echt gezellig na een heleboel bier?”
Tja… Daar moet ik dan toch even over nadenken, want ik vind het eigenlijk best gek dat wanneer je zegt dat je niet drinkt, dat al snel wordt gezien als saai. Het grappige is, ik heb dat zelf ook altijd gezegd. Als iemand niet mee wilde drinken, dacht ik ook weleens: nou, gezellig… Nu sta ik ineens aan de andere kant en nee, ik vond het vandaag helemaal niet saai. Ik vond het juist supergezellig om weer lekker met mijn familie te zijn, ik was ook fit! Normaal had ik de avond voorafgaand al aardig wat opgeslurpt. Dit is dus wel iets wat ik opnieuw aan het ontdekken ben. Dat de gezelligheid niet per se in het drankje zit, maar in de mensen met wie je bent. Al blijft dat “doe gewoon even een drankje” voorlopig nog wel een dingetje.
En nog iets anders viel me vandaag op… Ik krijg steeds meer de drang om weer wat dichter bij mijn familie te gaan wonen. Misschien komt dat door zo'n dag als vandaag; gewoon weer samen zijn, praten, lachen, aanwezig zijn. Dus ja… Toch maar weer eens even spieken op Funda.
Morgen is het trouwens naastenbijeenkomst. Ik heb een vriendin gevraagd om met me mee te gaan. Ik ben heel benieuwd hoe zo'n bijeenkomst zich eigenlijk vormgeeft. Ik weet natuurlijk ongeveer waar het over zal gaan, maar hoe het voelt om daar samen met iemand die dicht bij me staat te zitten, weet ik nog niet. We gaan het beleven...
Reactie plaatsen
Reacties