Vandaag bedacht ik me opeens: dit zijn precies de momenten waarop ik vroeger ging drinken. Zo moe van alles, een hoofd dat maar doorgaat en dan wijn. Niet eens per se omdat ik zin had in wijn, maar omdat ik wist dat ik daarmee kon ontspannen en vandaag mis ik dat. Niet de wijn, maar wel een manier om te ontspannen.
Afgelopen nacht was mijn hoofd zo vol dat ik niet kon slapen. Allerlei gedachten door elkaar en ik kreeg het gewoon niet rustig. Ik kreeg een tip van mijn therapeut voor een bepaalde meditatie. Dus ik dacht: prima, die ga ik proberen. Ik zette hem aan met het idee dat het misschien zou helpen om in slaap te vallen. Nou… dat werkte. Alleen schrok ik weer wakker toen de meditatie van twaalf minuten afgelopen was en de aankondiging van de volgende meditatie begon. Daarna duurde het een eeuwigheid voordat ik weer in slaap viel en dan is het voor je het weet alweer tijd om op te staan.
Dus helemaal uitgerust ben ik vandaag niet bepaald. Het was wel weer een mooie reminder: het zou fijn zijn als ik mijn hoofd al voor het slapen wat rustiger zou kunnen krijgen. Niet pas wanneer ik uiteindelijk uitgeput genoeg ben om in slaap te vallen. Niet meer ontspannen met wijn, maar ontdekken wat dan wel werkt. Ik mis de wijn niet, ik mis wel het gevoel van kunnen ontspannen en dat verschil wordt steeds duidelijker.
Reactie plaatsen
Reacties