En dan gaat het ineens snel. We zitten alweer op dag 23 zonder wijn. Ik voel me goed. Eigenlijk merk ik steeds meer hoeveel het me goed doet om alles van de afgelopen week nog eens terug te lezen en op te schrijven. Er is zoveel gebeurd en ik heb zoveel gehoord, gevoeld en geleerd dat ik het belangrijk vind om er even bij stil te staan. Niet alleen de opname zelf, maar ook de dagen ervoor. De spanning, het afscheid van wijn, de mensen die met me meeliepen, de gesprekken, de opdrachten en alles wat er ondertussen in mijn hoofd gebeurde.
Ik probeer daarom ook niet meteen weer mijn hele agenda vol te plannen. Niet alles hoeft tegelijk. Misschien is dit ook onderdeel van herstel: leren dat stilstaan niet hetzelfde is als niets doen. Soms is stilstaan juist precies wat nodig is.
Reactie plaatsen
Reacties