Wat ik nog veel spannender vond dan stoppen met drinken... Ik heb de URL van mijn blog gedeeld met een paar mensen die heel dichtbij me staan.
De reacties die ik kreeg:
❤️ "Moedig."
❤️ "Wat heb je al mooie stukken geschreven."
❤️ "Ik word er helemaal in meegezogen."
❤️ "Knap dat je dit doet."
❤️ "Ik ben trots op je."
Ik schrijf deze blog nog steeds in de eerste plaats voor mezelf. Maar ik moet toegeven dat het ontzettend fijn voelt als de mensen van wie je houdt achter je staan. Niet met oplossingen of adviezen, maar gewoon door er te zijn.
Ik had eigenlijk gedacht dat de weekenden het moeilijkst zouden zijn, maar het zijn juist de doordeweekse dagen. Vooral het moment waarop ik uit mijn werk kwam en begon met koken. Dat was óns moment; mijn ex en ik.
Terwijl de pannen op het vuur stonden, schonk ik een glas wijn in. Niet omdat het eten er lekkerder van werd, maar omdat het zo vanzelfsprekend was geworden. Alsof koken en wijn bij elkaar hoorden.
Ik sta nog steeds in dezelfde keuken, ik maak ook nog steeds eten, alleen mijn vaste gezelschap is er niet meer. En eerlijk... dat voelt soms een beetje vreemd, maar misschien is dat precies wat afscheid nemen is. Niet alleen stoppen met drinken, maar ook leren dat een oud patroon plaats mag maken voor een nieuw. Vandaag heb ik gekookt zonder wijn en het eten smaakte eigenlijk precies hetzelfde.
Het in slaap komen, gaat ook nog niet vanzelf. Mijn hoofd lijkt nog steeds te moeten wennen aan slapen zonder wijn. Ik werd wakker, lag te draaien en merkte dat mijn gedachten alle kanten op gingen. Op internet las ik over de 3-3-3-regel om weer wat rust te krijgen. De 3-3-3 regel gaat over het doorbreken van vicieuze denkcirkels. In bed benoem je drie dingen die je ziet (best lastig in het donker), drie geluiden die je hoor ten drie lichaamsdelen die je beweegt.
Ik moet er geloof ik nog een beetje mee oefenen, maar ik merk wel dat ik iets anders wil doen dan vroeger. Vroeger wilde ik zo snel mogelijk van het onrustige gevoel af. Nu probeer ik er even bij stil te staan, ook al vind ik dat niet altijd prettig.
Ik heb vandaag dus iets veranderd, geen grote verandering, juist een hele kleine. Normaal gesproken begin ik mijn dag met koffie. Vanmorgen heb ik eerst ontbeten en pas daarna mijn eerste kop koffie.
Misschien stelt het niet zoveel voor, maar voor mij voelt het als een bewuste keuze. Ik probeer nieuwe gewoontes te maken; kleine aanpassingen. Uiteindelijk waren het ook kleine gewoontes die ervoor zorgden dat de wijn iedere avond vanzelfsprekend werd.
Eén stap tegelijk.
Reactie plaatsen
Reacties