Dag 114: en dan in ene zit je thuis...

Gepubliceerd op 9 november 2026 om 21:16

En dan zit je ineens thuis en ben je toch een beetje in de war. Vandaag was ik al een dag te vroeg bij de bouwtechnische keuring, het huis stond er gelukkig nog, maar blijkbaar was ik toch wat nerveuzer dan ik dacht. Niet alleen over het huis, maar vooral over mijn ziekmelding en alles wat daar mogelijk uit voortkomt. Wat gaat er gebeuren? Hoe gaan de gesprekken verlopen? En wat betekent dit voor de komende tijd? Ondertussen schijnt de zon, het is een prachtige herfstdag en naast alle gesprekken met de vertrouwenspersoon, HR, collega's, familie en vrienden, heb ik heerlijk gewandeld Echt genoten van het mooie weer en, omdat ik het toch best lastig vind om thuis te zitten, ook maar wat extra's aan mijn studie gedaan. Sterker nog: ik ben inmiddels alweer een paar opdrachten verder dan mijn planning.

Maar hoe voel ik me eigenlijk? Mijn vriendin vroeg het net nog. Ze was bijna een beetje bang om het te vragen, want hoeveel ballen kun je eigenlijk tegelijk hooghouden? Er is zo'n theorie over de drie peilers: de kern van deze theorie draait om veerkracht en compensatie. Het menselijk brein kan veel dragen, zolang de driehoek niet aan meerdere kanten tegelijk instort. Er gebeurt op dit moment genoeg op alle drie de gebieden en de theorie schrijft dat dit meestal het moment is waarop mensen in een burn-out belanden. Toch voel ik me eigenlijk best oké, rustig zelfs. Natuurlijk is er onzekerheid en weet ik niet precies wat er allemaal gaat gebeuren, maar ik heb ook het gevoel dat ik de juiste stappen zet. Ik probeer niet vooruit te lopen op alles wat nog moet komen. Ik voer de gesprekken die nodig zijn, neem de tijd die ik nodig heb en vertrouw erop dat alles uiteindelijk wel weer op zijn plek valt.

En daar ben ik best trots op. Dat ik thuiszit en niet meteen in paniek raak omdat ik niet aan het werk ben en is dit wel precies het moment dat ik nu nodig heb. Een moment om voor mezelf te zorgen en verder te komen in mijn traject. Niet omdat ik dat allemaal zo gepland heb, en zeker niet omdat de aanleiding fijn is, maar wie weet is deze periode ook gewoon de ruimte die ik nu nodig heb. Ruimte om stil te staan, om dingen te verwerken en om verder te werken aan mezelf.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb