En dan voel je je ineens een soort beroerd; zere keel, niet lekker in je vel en gewoon nergens zin in. Wat doe je dan?
IJsjes halen en op tijd naar bed. Soms is het leven gelukkig niet ingewikkelder dan dat.
Ik heb vandaag ook weer eens bij mezelf ingecheckt. Hoe voel ik me eigenlijk? Rustig, was het antwoord. Mijn gezicht voelt ook rustig en dat is fijn om te merken. Toch viel me gisterenavond iets op. Mijn handen waren niet helemaal rustig en leken op zoek naar plekjes om aan te krabben en toen begon mijn hoofd natuurlijk alweer te denken. Ik was niet thuis, zou dat ermee te maken kunnen hebben? Was het de omgeving? De onrust van het niets te doen hebben? Of misschien gewoon een beetje heimwee naar mijn eigen spulletjes en mijn vertrouwde omgeving? Geen idee en ik laat het voor nu even. Ik zet het niet op mijn lijstje met dingen die ik nog moet uitzoeken, want dat lijstje begint inmiddels behoorlijk lang te worden.
De afgelopen tijd ben ik zoveel aan het ontdekken over mezelf. Over mijn gevoelens, mijn gedachten, mijn patronen en de manier waarop mijn lichaam reageert en bij alles wat ik opmerk, kan ik wel weer een nieuwe vraag bedenken.
Waarom doe ik dit? Waar komt dat vandaan? Wat betekent het? Wat moet ik ermee? Maar ik had met mezelf afgesproken om het stap voor stap te doen en dat betekent ook dat ik niet iedere observatie meteen hoef te onderzoeken. Voor nu voel ik me rustig, ben ik niet lekker en ga gewoon goed voor mezelf te zorgen.
Reactie plaatsen
Reacties