Dag 60: het leven is een achtbaan

Gepubliceerd op 15 september 2026 om 20:44

MBSR; Mindfulness-Based Stress Reduction. Een hele mond vol, maar eigenlijk gaat het over iets heel simpels: opmerken wat er nu gebeurt in je gedachten, je emoties en je lichaam. Tijdens de opname gaf één van de therapeuten aan dat het misschien interessant zou zijn om eens onderzoek te doen naar MBSR en vandaag had ik een gesprek met een mindfulness-trainer. We hadden het over bewustzijn vergroten. Het klinkt bijna een beetje zweverig, maar eigenlijk is het helemaal niet zo ingewikkeld. Minder in mijn hoofd zitten en meer voelen wat er op dit moment gebeurt. Dus ook gewoon kunnen denken: dit is vandaag gewoon een kutdag en dat mag. Niet meteen oplossen, niet wegduwen, niet bedenken hoe ik ervoor kan zorgen dat het anders wordt, maar gewoon even ervaren wat er is. Hij zei ook iets wat eigenlijk heel simpel klinkt, maar waar ik wel over na ben gaan denken: je kunt jezelf met je hoofd gewoon ziek maken. Door steeds maar te denken, piekeren, scenario's te maken en alles te willen begrijpen of controleren, kan je hoofd uiteindelijk behoorlijk met je aan de haal gaan. Wat het meest is blijven hangen is, was eigenlijk iets waar ik nog wel even over moet nadenken: je doelen loslaten en ervaren wat er mag zijn. Niet steeds bezig zijn met waar ik naartoe moet, niet alles willen sturen, niet vooraf bepalen hoe het moet lopen, maar ervaren wat er onderweg gebeurt. Alleen dan kom je misschien op het pad uit dat voor jou is uitgestippeld. Daar zit natuurlijk weer zo'n mooie link met alles waar ik de afgelopen tijd mee bezig ben.

We hadden het ook over mediteren. Vijf minuten per dag zou al kunnen helpen om je bewustzijn te vergroten. Hij vertelde ook, dat uit onderzoek is gebleken, dat een langere meditatie invloed zou hebben op processen in je lichaam en zelfs op je DNA. 

Ik vertelde hem ook een klein stukje van mijn verhaal. We kennen elkaar verder helemaal niet, maar er waren opvallend veel overeenkomsten. Verslavingsgevoeligheid, ADHD en nog wat dingen waarvan ik dacht: hé, dat herken ik! Ergens in het gesprek zei hij dat ik best trots op mezelf mag zijn als ik kijk naar hoever ik al ben gekomen. Tja, dat is natuurlijk precies zo'n zin die ik inmiddels steeds beter probeer binnen te laten komen. Hij is natuurlijk niet de enige die dit tegen mij zegt, maar wel weer een notitie voor mezelf. Ik hoef inderdaad niet altijd maar te kijken naar wat er nog moet gebeuren, soms is het ook gewoon even kijken naar waar ik vandaan kom en denken: kijk eens hoe ver ik al ben.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb