En dan krijg je in ene weer zoiets moois. Ik moest gisteren toch even een traantje wegpinken. Een wereldbol voor mijn armband, gekregen van een andere lieve vriendin. Prachtig en ook nog eens zo toepasselijk, met een mooie tekst erbij. Ik ben inderdaad een nieuwe wereld aan het ontdekken: zonder wijn, met nieuwe inzichten, nieuwe patronen, nieuwe mensen om mij heen en straks mijn vervolgtraject. Ik weet nog niet precies waar ik uitkomt, maar ik ben wel onderweg. Wat heb ik toch ontzettend lieve mensen om me heen en natuurlijk gaat het niet om de cadeautjes zelf. Het gaat om het meeleven, de berichtjes, de aandacht en het feit dat mensen met me meedenken. Dat vind ik misschien nog wel het allermooiste. Echt zo ontzettend lief.
Vandaag is gewoon een goede dag. Niet omdat er iets bijzonders is gebeurd, maar gewoon... omdat het een goede dag is. Inmiddels heb ik ook een planning gemaakt voor de ‘gewone’ werkweek. Dat wordt straks weer even schakelen na de vakantie, maar ik wil proberen om het sporten er een beetje in te houden. Ik merk dat het me goed doet en dat ik er energie van krijg. Ik probeer daarom op mijn werk wat meer vooruit te werken en dingen af te krijgen, zodat ik daar thuis niet steeds mee bezig hoef te zijn. Hopelijk creëer ik daarmee wat ruimte voor mezelf. Niet alles hoeft volgepland te zijn; juist die balans wil ik wat meer gaan zoeken.
Werk, sporten, rust en tijd voor mezelf, dit lijkt me een mooie nieuwe routine. Stap voor stap
Reactie plaatsen
Reacties