Dag 29: leren kijken naar mezelf

Gepubliceerd op 15 augustus 2026 om 17:59

Dag 29 voelt als zo’n dag waarop twee dingen steeds meer naast elkaar komen te staan: mijn herstel van alcohol én de manier waarop ik naar mezelf kijk. Vanmorgen hoorde ik in de podcast van Pakje Fris een zin die bleef hangen: “Alles wat je in de wereld vindt, vind je ook in jezelf.”. Eigenlijk past die zin heel mooi bij waar ik de afgelopen weken mee bezig ben. Alcohol kan tijdelijk een gevoel van ontspanning, beloning of geluk geven, maar ik heb helemaal geen alcohol nodig om die gevoelens te kunnen ervaren. Mijn lichaam en mijn brein kunnen dat ook zelf.

En dan mijn zelfbeeld. Dat is misschien wel het onderwerp waar ik de komende tijd nog het meest mee aan de slag moet. Ik merk dat ik soms behoorlijk streng naar mezelf kijk. Gisteren keek ik naar een foto en mijn eerste gedachten waren meteen: 'ik ben lelijk', 'ik ben te dik'. Terwijl ik, als ik er iets langer naar kijk, ook kan zien dat het allemaal best meevalt. Blijkbaar zijn gevoel en werkelijkheid niet altijd hetzelfde. Misschien hoef ik mezelf ook niet meteen mooi te vinden en kan ik wat kleiner beginnen: Ik hoef mezelf niet mooi te vinden om mezelf aardig te behandelen, dit vind ik wel een mooie gedachte. Ik hoef dit ook niet allemaal zelf op te lossen. Ik weet inmiddels dat dit iets is waar ik in mijn vervolgbehandeling mee aan de slag wil. Mijn zelfbeeld, mijn gedachten en de manier waarop ik naar mezelf kijk.

En morgen staat mijn eerste AA-meeting op de planning. Online, dus dat voelt als een veilige eerste stap. Eerst maar eens luisteren en ervaren hoe zo’n bijeenkomst is. Ik hoef morgen niets te bewijzen en ik hoef ook niets te zeggen als ik dat niet wil. Alleen aanwezig zijn is al genoeg.

Als ik terugkijk op deze 29 dagen, merk ik steeds meer dat mijn herstel niet alleen gaat over geen wijn meer drinken. Het gaat ook over ontdekken wat ik werkelijk nodig heb, leren omgaan met mijn gedachten en vooral leren om wat liever voor mezelf te zijn.

En alsof dat nog niet genoeg is, heb ik vandaag ook een planning gemaakt voor mijn studie. Nu nog het lastigste gedeelte: me eraan houden, maar we gaan ervoor. Ik heb een doel voor mezelf gesteld: een jaar vanaf nu wil ik dat papiertje ophalen. Een jaar klinkt misschien lang, maar ik hoef vandaag alleen maar te doen wat vandaag nodig is. Net als met mijn herstel: 'one day at a time'. En ergens zie ik het al voor me, over een jaar dat papiertje in mijn handen, dan kan ik terugkijken en zeggen: "Zie je wel, ik heb het gewoon gedaan!".

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb