Dag 125: mijn veilige plekje...

Gepubliceerd op 20 november 2026 om 21:14

Vandaag was het dan zover: de eerste sessie emotieregulatietherapie. Een beetje onverwacht, want ineens mocht ik starten, er was iemand uitgevallen en dat kwam eigenlijk wel mooi uit. Het was best interessant en niet dat het allemaal dingen zijn die ik nog nooit heb gehoord, maar soms is het wel goed om ergens bewust bij stil te staan. Wat laat je eigenlijk aan de buitenwereld zien? Welke emotie voel je daadwerkelijk? En komt wat je laat zien wel overeen met wat er vanbinnen gebeurt? We hebben ook gemediteerd en in gedachten ging ieder voor zich op zoek naar zijn eigen veilige plekje. Een plek waar je altijd naartoe kunt gaan als je daar behoefte aan hebt. Ik zag mezelf daar meteen zitten, op de steiger aan het water, het geluid van het riet, de rust en de geur van pindakaas. Ja, pindakaas! Want dat hoort blijkbaar ook bij mijn veilige plekje. Een plek vol mooie herinneringen, die gelukkig niet alleen in mijn hoofd bestaat, maar ook gewoon echt is.

Ook ontdekte ik vandaag weer hoe verschillend je binnenwereld en je gedrag naar buiten toe soms kunnen zijn. Dat je vanbinnen iets heel anders voelt dan wat je aan de buitenkant laat zien. En wat dan best grappig is, is zodra je daarover vertelt, er meteen een voorbeeld voorbij van hoe 'naar' ik soms kan zijn. Dat komt dan toch wel even binnen, maar het zette me ook weer aan het denken. Wat is van mij en wat is van de ander? Wat gebeurt er bij mij en wat gebeurt er bij de ander? Als ik bijvoorbeeld kijk naar de situatie met mijn leidinggevende, is dat best een interessante vraag. Ik reageer dus blijkbaar vanuit een bepaalde emotie 'naar' op een stressvolle situatie.

Vandaag is ook mijn eigen plekje is officieel in de verkoop gegaan. Er komt een nieuw, mooi plekje voor terug, maar toch voelt het als een enorme stap en dat is het natuurlijk ook. Een huis is niet alleen een verzameling stenen, het zit vol herinneringen, gewoontes en stukjes van je leven. Natuurlijk krijg je dan ook opmerkingen als: 'Hopelijk kun je hier dan wel aarden.' Het is namelijk niet de eerste keer dat ik verhuis en ik moest er wel een beetje om lachen. Misschien is het mijn tijd nog helemaal niet om te aarden en hoort het allemaal gewoon bij mijn pad. Ik weet niet of ik per se behoefte heb aan een vaste plek waar alles samenkomt. Ik vind het juist fijn om te ontdekken, te veranderen en nieuwe dingen aan te gaan. Het valt me op hoe sterk die behoefte bij veel mensen leeft: ergens wortel schieten, settelen, een vaste basis hebben. Dat is natuurlijk helemaal prima, maar ik voel die behoefte niet altijd even sterk.

Vandaag het ik ook nog een sollicitatie verstuurd naar mijn vorige werkgever. Dat had ik al met Anne besproken, maar nu stond er een leuke vacature op de site. Niet omdat ik per se zo snel mogelijk een andere baan moet hebben, maar omdat ik steeds sterker het gevoel krijg dat het op mijn huidige werkplek niet goed gaat komen. Ik heb uiteindelijk de knoop doorgehakt, bij mijn vorige werkgever voelde ik me als een vis in het water. Ik had plezier in mijn werk, voelde me gewaardeerd en had het gevoel dat ik echt onderdeel was van een team. Als ik daaraan terugdenk, besef ik hoeveel dat eigenlijk voor mij betekent. En nee, ik hoef niet morgen ergens anders te beginnen. Ik wil ook niet zomaar van de ene situatie in de andere stappen, maar ik wil wel eerlijk naar mezelf kijken. Op dit moment heb ik namelijk niet het vertrouwen dat ik op mijn huidige werkplek weer met plezier aan de slag kan. Vandaag kreeg ik ook weer een berichtje van een collega. Ze wenste me heel veel sterkte en schreef dat ik pas terug moest komen als ik helemaal beter ben. Uhhh… ja. Hartstikke lief bedoeld en natuurlijk moet ik goed herstellen. Maar als dat het enige was, zou zo'n berichtje waarschijnlijk niet zoveel met me doen. Het zet me aan het denken over wat er op mijn werk besproken wordt. Ik weet niet precies wat er gezegd wordt, maar het voelt alsof er meer speelt en dat vind ik best een dingetje.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.