Nou, dat gesprek met de bedrijfsarts stelde niet zo heel veel voor. Een arbeidsconflict, dat is wat het is. Belangrijk is dat ik het gesprek aanga met mijn leidinggevende. Alsof ik dat zelf nog niet wist… Nou ja, soms hoop je toch op iets meer richting of een concreet antwoord.
Ik denk dat ik deze week mijn huisje maar eens in de kerstsfeer ga brengen, een beetje gezelligheid kan geen kwaad. En wat ik vanmorgen ook gewoon heb gedaan: in de regen hardgelopen! Nog wel in de opbouwfase, maar wat was dat lekker voor mijn hoofd. Even naar buiten, bewegen, frisse lucht en vooral even niet nadenken. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen hoe het moet zijn om thuis te zitten en niet te kunnen doen wat je wilt, omdat je lichaam of je hoofd niet meewerkt. Ik zit nu net een week thuis en ik vind het eigenlijk wel lekker. Even pas op de plaats, ruimte om dingen te verwerken en lekker veel sporten en bewegen. De aanleiding is niet echt fijn en ik natuurlijk wil de situatie op mijn werk dan ook graag opgelost zien. Ik mis mijn leerlingen en collega's ook echt, maar ik ontdek wel steeds meer dat ik iets in mijn werkende leven anders moet gaan organiseren. Waarom zou sporten, bewegen en tijd voor mezelf alleen iets mogen zijn als ik toevallig vrij ben? Waarom lukt het me zo vaak om tijd te maken voor alles en iedereen, maar moet ik moeite doen om tijd voor mezelf vrij te houden?
Reactie plaatsen
Reacties