Ik ben namelijk soms slimmer dan dat ik mezelf laat zien en terwijl ik dit schrijf denk ik: jeetje Dion, lekker uit de hoogte ook. Maar goed… ik probeer juist te onderzoeken waarom ik mezelf soms kleiner maak dan nodig is. Dus laat ik die gedachte ook maar gewoon even staan. Waarom doe ik dat eigenlijk? Dat vind ik best een interessante vraag.
Soms merk ik dat ik mijn manier van praten of doen aanpas aan de groep waarin ik zit, de situatie waarin ik ben of aan eerdere ervaringen. Alsof ik automatisch een bepaalde versie van mezelf laat zien. Maar waarom? Is het onzekerheid? Ben ik bang om afgewezen te worden? Misschien heb ik ooit wel geleerd dat het veiliger is om mezelf een beetje kleiner te maken en zit daar iets van zelfbescherming in. Want als je jezelf niet helemaal laat zien, kun je natuurlijk ook minder snel het gevoel krijgen dat iemand je afwijst om wie je bent. Aan de ene kant ben ik de afgelopen tijd juist heel erg bezig met mezelf leren kennen en mezelf accepteren zoals ik ben en aan de andere kant merk ik dus dat ik mezelf regelmatig een beetje aanpas.
Maar hoe onderzoek je zoiets eigenlijk? Ik denk dat ik daar maar eens op moet gaan letten. Wanneer maak ik mezelf kleiner? Bij wie? En vooral: wat denk ik dat er gebeurt als ik mezelf wel helemaal laat zien? Aangezien ik de afgelopen tijd toch al zoveel aan het ontdekken ben, kan deze er ook nog wel bij. Wordt vervolgd…
Reactie plaatsen
Reacties