Stap 1 is inmiddels in de pocket. Ik heb erkend dat ik machteloos stond tegenover alcohol en dat mijn leven daardoor soms behoorlijk stuurloos was geworden, dus: check. Maar dan komt stap 2… Daar staat dat je ertoe komt te geloven dat een Macht groter dan jezelf je gezond verstand weer kan herstellen. Eh… wacht even. Mijn gezond verstand herstellen? Word ik dan weer ‘normaal’? Gaat het dan toch gebeuren? Ik blijf daar toch wel even over nadenken, want wat bedoelen ze daar eigenlijk mee? Dat alcohol je denken zo kan beïnvloeden dat je jezelf en je eigen keuzes een beetje kwijtraakt, begrijp ik wel. Ik wist vaak heel goed dat ik niet wilde drinken en toch deed ik het. Ik kon me van alles voornemen en vervolgens precies het tegenovergestelde doen. Maar dan zijn we er nog niet, want stap 3 zegt dat je besluit je wil en je leven over te geven in de hoede van God, zoals je Hem begrijpt en daar denk ik toch echt even: poehee… Ik begrijp wel heel goed dat het Grote Boek zelfs een hoofdstuk heeft voor de niet-gelovige.
Het idee achter deze stappen is dat je een nieuw pad probeert te vinden door spiritualiteit te omarmen en toe te geven dat je je verslaving niet alleen kunt beheersen. De reis begint misschien bij je eerste meeting, maar volgens het boek begint het echte herstel wanneer je kunt loslaten en een grotere macht een plek kunt geven.
En het grappigste van dit alles? Ik heb deze stappen al een keer doorlopen. Tijdens een eerdere poging om te stoppen, met professionele hulp, ben ik hier dus ook al mee bezig geweest. Blijkbaar heb ik toen niet zo goed opgelet, want nu lees ik stap 2 en 3 en denk ik bij van alles: huh? Wat bedoelen ze hier eigenlijk mee? Misschien zat ik toen vooral zo ontzettend gefocust op het niet drinken, dat de rest een beetje langs me heen is gegaan. Het kan ook zo zijn dat ik er gewoon nog niet aan toe was om het echt te begrijpen.
Reactie plaatsen
Reacties