Potverdikkie… ik was zo vol vertrouwen en toch heb ik mijn examen gewoon weer niet gehaald. Daar kan ik echt even van balen. Ik had er zo hard voor geleerd en ergens had ik gedacht: deze keer gaat het lukken. Nou ja… niet dus.
Toch wil ik mezelf niet helemaal onderuit halen. In mijn stoplicht, om in het groen te blijven, stond niet voor niets: lief zijn voor mezelf. Dus wat doe je dan als je verdrietig en teleurgesteld bent? Juist; naar de schoonheidsspecialiste, even lekker voor mezelf zorgen en mijn verdriet verwerken.
Ondertussen ben ik ook maar eens gaan kijken naar alternatieven voor mijn studie. Ik heb nog geen idee wat ik wil of welke kant ik op wil, maar misschien is het helemaal niet verkeerd om eens verder te kijken. Voor nu ga ik in ieder geval gewoon starten met de volgende modules. Niet alles hoeft vandaag opgelost te worden.
En er was vandaag nog iets wat me eigenlijk positief verraste; ik dacht niet direct aan wijn. Normaal gesproken was een flinke teleurstelling voor mij al snel een reden geweest om naar wijn te grijpen. Nu kwam die gedachte niet eens als eerste, hij kwam eigenlijk helemaal niet. Dat zegt misschien wel meer over mijn herstel dan ik op dit moment besef.
Deze week is wel weer de aanloopweek voor mijn werk en volgende week begin ik echt. Dat wordt waarschijnlijk even schakelen; mijn vakantie-ritme met wandelen, sporten, rust en mijn eigen structuur gaat veranderen en misschien begint daar wel het echte werk.
Niet alleen geen wijn drinken als alles rustig is, maar juist patronen gaan doorbreken wanneer het gewone leven weer begint. Ik ben benieuwd wat dat gaat brengen. Maar één ding weet ik inmiddels: een tegenvaller betekent niet dat ik terug bij af ben.
Reactie plaatsen
Reacties